ശ്രീകോവിലിലെ വെള്ളം നിറയ്ക്കാനുള്ള പാത്രം കേടായതിനെ തുടർന്നായിരുന്നു നടപടി; പിച്ചളക്കിടാരം മാറ്റി ചെമ്പുകിടാരം നിർമ്മിച്ചു : 1946-ലെ രേഖയിൽ ചെലവും പഴയ ലോഹത്തിന്റെ കണക്കും കൃത്യമായി രേഖപ്പെടുത്തി
ഗുരുവായൂർ: കാലം മാറിയിട്ടും ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളുടെയും പൂജാക്രമങ്ങളുടെയും കൃത്യതയ്ക്കും ചിട്ടയ്ക്കും മാറ്റമില്ല. ഭൂലോകവൈകുണ്ഠമായ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിലേക്ക് തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോൾ, ഇന്നത്തെ തലമുറയ്ക്ക് കൗതുകവും അത്ഭുതവും സമ്മാനിക്കുന്ന നിരവധി രേഖകളും ചരിത്രസാക്ഷ്യങ്ങളും കാണാം. അത്തരത്തിലൊരു പഴയ സാമൂതിരി രേഖയാണ് ശ്രീകോവിലിനകത്ത് വെള്ളം നിറച്ചുവെക്കാൻ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന പാത്രത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിലേക്ക് വെളിച്ചം വീശുന്നത്.ഇന്ന് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ ശ്രീലകത്ത് ഉപയോഗിക്കുന്ന പൂജാപാത്രങ്ങൾ, വിളക്കുകൾ, നിവേദ്യപാത്രങ്ങൾ, അഭിഷേകത്തിനും മറ്റ് ആവശ്യങ്ങൾക്കുമുള്ള പാത്രങ്ങൾ എന്നിവയിൽ പലതും വെള്ളിയിലും സ്വർണത്തിലുമാണ്. ഭക്തരുടെ വഴിപാടായും ചിലത് ദേവസ്വം വകയായും കാലാകാലങ്ങളിൽ ഇവ ക്ഷേത്രത്തിലെത്തിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഏകദേശം എൺപത് വർഷം മുമ്പ് ക്ഷേത്രത്തിലെ ആവശ്യങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നതിനായി ദേവസ്വം നടത്തിയിരുന്ന ഇടപാടുകളും അതിനുണ്ടായിരുന്ന കൃത്യമായ നടപടിക്രമങ്ങളും വ്യക്തമാക്കുന്ന രേഖയാണ് ഇപ്പോൾ ശ്രദ്ധേയമാകുന്നത്.
പിച്ചളക്കിടാരം കേടായി; പകരം ചെമ്പുകിടാരം
1946-ൽ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ശ്രീകോവിലിനകത്ത് വെള്ളം നിറച്ചുവെക്കാൻ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന വലിയ പിച്ചളക്കിടാരം കേടുവന്നു. ഇതിനെ തുടർന്ന് പുതിയൊരു പാത്രം നിർമ്മിക്കേണ്ട സാഹചര്യമുണ്ടായി.അന്നത്തെ ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം മാനേജർ ഇതുസംബന്ധിച്ച് റിപ്പോർട്ട് തയ്യാറാക്കി ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഭരണസാരഥ്യം വഹിച്ചിരുന്ന കോഴിക്കോട് സാമൂതിരി കോവിലകത്തെ വിവരം അറിയിച്ചു. തുടർന്ന് പുതിയ പാത്രം നിർമ്മിക്കുന്നതിനുള്ള അനുമതി നൽകിക്കൊണ്ട് സാമൂതിരിപ്പാടുതമ്പുരാന്റെ ഉത്തരവും പുറപ്പെടുവിച്ചു.പ്രത്യേകത എന്തെന്നാൽ, ഇന്നത്തെ കാലത്തെപ്പോലെ ഒരു സാധാരണ വാങ്ങൽ നടപടിയായിരുന്നില്ല അത്. പഴയ പാത്രം എന്തുചെയ്തു, പുതിയ പാത്രത്തിനായി ഉപയോഗിച്ച ലോഹത്തിന്റെ ഉറവിടം എന്തായിരുന്നു, എത്ര തൂക്കം ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്നതടക്കമുള്ള കാര്യങ്ങളിൽ വരെ കൃത്യമായ കണക്കും വിശദീകരണവും നൽകണമെന്നായിരുന്നു അന്നത്തെ നിർദ്ദേശം.
1946 ഡിസംബർ 19-ലെ കൗതുകകരമായ തിട്ടൂരം
1946 ഡിസംബർ 19-ന് ഗുരുവായൂർ ദേവസ്വം മാനേജർക്ക് നൽകിയ സാമൂതിരി ഉത്തരവിലാണ് ഈ വിവരങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്.ശ്രീകോവിലിനകത്ത് വെള്ളം നിറയ്ക്കാൻ ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന പിച്ചളക്കിടാരം കേടായതിനെ തുടർന്ന് പഴയ കാതൻചെമ്പുകളിൽ ഒന്ന് പൊളിച്ച് അതിന്റെ തകിടുകൊണ്ട് പുതിയൊരു ചെമ്പുകിടാരം നിർമ്മിച്ചതായി ദേവസ്വം മാനേജർ റിപ്പോർട്ട് സമർപ്പിച്ചിരുന്നു.പുതിയ ചെമ്പുകിടാരം നിർമ്മിച്ചതിന്റെ ചെലവായി സമർപ്പിച്ച ബിൽ 21 ക. 2 അണ 3 പൈ ആയിരുന്നു. ഈ ബിൽ പാസാക്കി തിരികെ അയച്ചതായും രേഖയിൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു.എന്നാൽ അതോടൊപ്പം സാമൂതിരി നൽകിയ നിർദ്ദേശമാണ് ചരിത്രപരമായി ഏറെ ശ്രദ്ധേയമായത്.പഴയ പിച്ചളക്കിടാരം പിന്നീട് എന്തുചെയ്തു? പുതിയ ചെമ്പുകിടാരം നിർമ്മിക്കാൻ ഉപയോഗിച്ച പഴയ കാതൻചെമ്പിന്റെ തൂക്കം എത്രയായിരുന്നു? അതിൽ നിന്നുള്ള തകിട് മുഴുവൻ ഉപയോഗിച്ചോ, എന്തെങ്കിലും ബാക്കി വന്നോ? തുടങ്ങിയ വിവരങ്ങൾ പ്രത്യേകം റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യണമെന്നും ഉത്തരവിൽ നിർദ്ദേശിച്ചിരുന്നു.അതായത്, ക്ഷേത്രത്തിലെ ഒരു പാത്രം കേടായതും പുതിയത് നിർമ്മിച്ചതും മാത്രമല്ല രേഖപ്പെടുത്തിയത്; ഉപയോഗിച്ച ലോഹത്തിന്റെ കണക്കുപോലും കൃത്യമായി സൂക്ഷിച്ചിരുന്നുവെന്നതാണ് ഈ പഴയ രേഖ വ്യക്തമാക്കുന്നത്.
പഴയകാലത്തെ ക്ഷേത്രഭരണത്തിന്റെ കൃത്യത
ഇന്ന് ഒരു ചരിത്രരേഖയായി വായിക്കുമ്പോൾ ഏറെ കൗതുകം തോന്നുന്ന ഈ തിട്ടൂരം, അന്നത്തെ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്ര ഭരണസംവിധാനത്തിന്റെ ചിട്ടയും ഉത്തരവാദിത്വവും വ്യക്തമാക്കുന്ന രേഖ കൂടിയാണ്.നിവേദ്യത്തിനുള്ള പാത്രങ്ങൾ മുതൽ പൂജയ്ക്കുള്ള ഉപകരണങ്ങൾ വരെ ഓരോന്നിനും കൃത്യമായ ഉപയോഗവും അളവും രീതിയും ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്നാണ് ക്ഷേത്രചരിത്രത്തിലെ ഇത്തരം രേഖകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ നിവേദ്യം, പൂജാക്രമങ്ങൾ, ഉത്സവചടങ്ങുകൾ തുടങ്ങി ക്ഷേത്രത്തിലെ ഓരോ കാര്യവും കൃത്യമായ അനുപാതത്തിലും ചിട്ടയിലും നടന്നുവന്ന പാരമ്പര്യമാണ് ഗുരുവായൂരിന്റെ പ്രത്യേകത.
അന്നും ഇന്നും തുടരുന്ന പാരമ്പര്യം
ശ്രീലകത്ത് വെള്ളം നിറയ്ക്കാനുള്ള പാത്രം, അഭിഷേകത്തിനുള്ള വെള്ളിക്കുടം, തൈര് നിവേദ്യത്തിനുള്ള വെള്ളിപ്പാത്രം, ഹവിസ്സുപാലിക, വിവിധ നിവേദ്യപാത്രങ്ങൾ തുടങ്ങി ക്ഷേത്രത്തിലെ ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നിരവധി പാത്രങ്ങളും ഉപകരണങ്ങളും ഇന്നും നിശ്ചിതക്രമത്തിൽ ഉപയോഗിച്ചുവരുന്നു.ഉത്സവമായാലും ഏകാദശിയായാലും സാധാരണ ദിവസമായാലും ഭക്തജനത്തിരക്ക് ഏറെയായാലും കുറഞ്ഞാലും ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ പൂജാക്രമങ്ങൾക്കും നിവേദ്യങ്ങൾക്കും ആവശ്യമായ ഒരുക്കങ്ങൾ കൃത്യമായ ചിട്ടയിലാണ് നടക്കുന്നത്.എൺപത് വർഷം പിന്നിട്ടിട്ടും ഒരു പഴയ സാമൂതിരി തിട്ടൂരത്തിലെ വരികൾ ഇന്ന് വായിക്കുമ്പോൾ തെളിഞ്ഞുവരുന്നത് ഒരു പാത്രത്തിന്റെ ചരിത്രം മാത്രമല്ല. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ ആചാരാനുഷ്ഠാനങ്ങൾക്കും ഭരണസംവിധാനത്തിനും പാരമ്പര്യമായി കൈമാറിവന്ന കൃത്യതയുടെയും ചിട്ടയുടെയും ചരിത്രമാണ്.
പഴമയുടെ പാത്രത്തിൽ ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഗുരുവായൂരിന്റെ ചരിത്രം
ഒരു പിച്ചളക്കിടാരം കേടായതും അതിനു പകരം ചെമ്പുകിടാരം നിർമ്മിച്ചതുമെന്നത് കേവലം ഒരു പഴയ ക്ഷേത്രവസ്തുവിന്റെ മാറ്റത്തിന്റെ കഥയല്ല. ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ ഓരോ ചെറിയ കാര്യത്തിനുപോലും എത്രമാത്രം കൃത്യതയും ഉത്തരവാദിത്വവും പാരമ്പര്യബോധവും നിലനിന്നിരുന്നു എന്നതിന്റെ ചരിത്രസാക്ഷ്യം കൂടിയാണ് 1946-ലെ ഈ സാമൂതിരി തിട്ടൂരം.എൺപത് വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറം ആ രേഖയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞുനോക്കുമ്പോൾ, അന്നത്തെ ക്ഷേത്രഭരണത്തിന്റെ സൂക്ഷ്മതയും പാരമ്പര്യസംരക്ഷണത്തിന്റെ ഗൗരവവും കൂടുതൽ വ്യക്തമായി മനസ്സിലാക്കാം. ഒരു പാത്രത്തിന്റെ നിർമ്മാണച്ചെലവിനൊപ്പം പഴയ പാത്രത്തിന്റെ കണക്കും ഉപയോഗിച്ച ചെമ്പിന്റെ തൂക്കവും ശേഷിപ്പിന്റെ വിവരവും വരെ ചോദിച്ചറിഞ്ഞ ആ കാലത്തിന്റെ ഭരണശൈലി ചരിത്രത്തിന്റെ വിലപ്പെട്ട ഏടായി മാറുന്നു.
കാലം മാറി. പാത്രങ്ങൾ മാറി. പലതും വെള്ളിയിലും സ്വർണത്തിലുമായി, എന്നാൽ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സന്നിധിയിലെ ആചാരചിട്ടകൾക്കും പാരമ്പര്യങ്ങൾക്കും ഇന്നും തുടർച്ചയുണ്ട്. പഴയ രേഖകളിലൂടെ പുറത്തുവരുന്ന ഇത്തരം ഓരോ ചരിത്രകഥയും ഗുരുപവനപുരത്തിന്റെ മഹത്തായ പൈതൃകത്തിന്റെ മറ്റൊരു അധ്യായം തുറന്നുകാട്ടുകയാണ്.പഴമയുടെ പെരുമയിൽ ഇന്നും തലയുയർത്തി നിൽക്കുന്ന ഗുരുവായൂർ — ഓരോ കല്ലിലും, ഓരോ ആചാരത്തിലും, ഓരോ പാത്രത്തിലും ഒരു ചരിത്രം പറയുന്ന ക്ഷേത്രം.
കടപ്പാട് ✍️ : രാമയ്യർ പരമേശ്വരൻ