ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം പഴമയുടെ പെരുമയിൽ; മണൽ വിരിച്ച ക്ഷേത്രമുറ്റത്ത് നിന്ന് ഇന്നത്തെ മഹിമയിലേക്ക്

1938-ൽ ജില്ലാ ജഡ്ജി കുണ്ടുപ്പണിക്കർ നൽകിയ 600 രൂപ വഴിപാടും ദേവസ്വത്തിന്റെ 125 രൂപയും ചേർന്ന് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിൽ കരിങ്കൽ വിരിച്ച അപൂർവ ചരിത്രം.

ഗുരുവായൂർ: ലോകപ്രശസ്തമായ ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സന്നിധി ഇന്ന് ഭക്തസൗകര്യങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ രാജ്യത്തെ ഏറ്റവും മികച്ച ക്ഷേത്രങ്ങളിലൊന്നാണ്. ക്ഷേത്രമതിൽക്കകത്ത് കരിങ്കൽ വിരിച്ച വിശാലമായ പ്രദക്ഷിണപാതകളും ആധുനിക സൗകര്യങ്ങളും ഭക്തജനങ്ങളെ വരവേൽക്കുമ്പോൾ, പഴയകാല ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ചരിത്രം അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നതാണ്.

ഇന്ന് കരിങ്കൽ പതിക്കാത്ത ഭാഗങ്ങൾ ക്ഷേത്രത്തിനകത്ത് ഇല്ലെന്നു പറയാം. എന്നാൽ ഒരു കാലത്ത് ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളും മണൽ വിരിച്ച സാധാരണ നടപ്പാതകളായിരുന്നു. ഭക്തജനങ്ങൾ പ്രദക്ഷിണം നടത്തിയിരുന്നത് ഈ മണൽപ്പാതകളിലൂടെയായിരുന്നു. പിന്നീട് ഭക്തരുടെ വഴിപാടായും സമർപ്പണമായും ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ കരിങ്കൽ വിരിക്കുന്ന പതിവ് രൂപപ്പെട്ടു.

ഗുരുവായൂരപ്പനോടുള്ള ഭക്തിയുടെ അപൂർവ സാക്ഷ്യമാണ് 1938-ലെ ഒരു ചരിത്രരേഖ. അന്ന് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിലെ വടക്കെ നടപ്പുരയോടു ചേർന്ന പ്രദക്ഷിണവഴിയുടെ ഒരു ഭാഗത്ത് കരിങ്കൽ വിരിക്കുന്നതിനായി കോടതിയിൽ നിന്ന് വിരമിച്ച ജില്ലാ ജഡ്ജിയും ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ ഭക്തനുമായിരുന്ന ശ്രീമാൻ കുണ്ടുപ്പണിക്കർ 600 രൂപ വഴിപാടായി സമർപ്പിച്ചു.

എന്നാൽ പ്രവർത്തി പൂർത്തിയാക്കാൻ ആ തുക മതിയാകാതെ വന്നതോടെ ദേവസ്വം അധികൃതർ വിഷയം അന്നത്തെ ക്ഷേത്രഭരണാധികാരിയായ കോഴിക്കോട് സാമൂതിരി രാജാവിന്റെ ശ്രദ്ധയിൽപ്പെടുത്തി. കരിങ്കൽ വിരിക്കുന്നതിനുള്ള മൊത്തം ചെലവ് 725 രൂപയാണെന്ന് കണക്കാക്കിയതിനെ തുടർന്ന് ബാക്കി വരുന്ന 125 രൂപ ദേവസ്വം ഫണ്ടിൽ നിന്ന് ചെലവഴിക്കാൻ അനുമതി തേടി.

1938 ജനുവരി 27-ന് സാമൂതിരി രാജാവിന്റെ അനുമതി ലഭിക്കുകയും പ്രവർത്തി പൂർത്തിയാക്കാൻ ഉത്തരവിറങ്ങുകയും ചെയ്തു. അന്നത്തെ രേഖയിൽ, “പെൻഷൻ ജില്ലാ ജഡ്ജി കുണ്ടു പണിക്കർ 600 രൂപ വഴിപാട് ചെയ്തിട്ടുണ്ടെന്നും, പ്രവർത്തി മുഴുവനായി പൂർത്തിയാക്കാൻ 125 രൂപ കൂടി ദേവസ്വത്തിൽ നിന്ന് ചെലവഴിക്കാമെന്നും” വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. സാമൂതിരി രാജാവിന്റെ ഒപ്പോടുകൂടിയ ഈ ഉത്തരവ് ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്ര ചരിത്രത്തിലെ വിലപ്പെട്ട രേഖകളിലൊന്നായി ഇന്നും നിലനിൽക്കുന്നു.

ഭക്തരുടെ വഴിപാടായി കരിങ്കൽ വിരിച്ച കാലം

ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ പല ഭാഗങ്ങളിലും ഭക്തജനങ്ങൾ സ്വന്തം ചെലവിൽ കരിങ്കൽ വിരിച്ച് സമർപ്പിക്കാൻ സന്നദ്ധരായിരുന്ന ഒരു കാലഘട്ടമായിരുന്നു അത്. ക്ഷേത്രസൗകര്യ വികസനത്തിൽ ഭക്തജനങ്ങളുടെ പങ്കാളിത്തം അന്നേ ആരംഭിച്ചിരുന്നതിന്റെ തെളിവുകൂടിയാണ് ഈ സംഭവങ്ങൾ. 1970-ലെ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്ര അഗ്നിബാധയ്ക്കു ശേഷവും ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വടക്കുകിഴക്കൻ ഭാഗങ്ങളിലും തെക്കുഭാഗത്തും മണൽ വിരിച്ച സ്ഥലങ്ങൾ നിലനിന്നിരുന്നു. പിന്നീട് പുനർനിർമാണ പ്രവർത്തനങ്ങൾ പൂർത്തിയായതോടെ അവിടങ്ങളുൾപ്പെടെ ക്ഷേത്രമതിൽക്കകം മുഴുവൻ ദേവസ്വത്തിന്റെ ചെലവിൽ കരിങ്കൽ വിരിച്ച് ഭക്തജനങ്ങൾക്ക് കൂടുതൽ സൗകര്യമൊരുക്കി.

പഴമയിൽ നിന്ന് ആധുനികതയിലേക്ക്

കാലം മാറിയെങ്കിലും ഗുരുവായൂരപ്പനോടുള്ള ഭക്തരുടെ സമർപ്പണബോധത്തിന് മാറ്റമില്ല. ക്ഷേത്രത്തിലെ സൗകര്യ വികസന പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ഇന്നും അനേകം ഭക്തജനങ്ങൾ പങ്കാളികളാകുന്നു. ഇതിന്റെ ഏറ്റവും പുതിയ ഉദാഹരണമാണ് 2022-ൽ കുമ്പകോണം ആസ്ഥാനമായുള്ള ശ്രീ ഗുരുവായൂരപ്പൻ ഭക്തസംഘം ക്ഷേത്രത്തിന്റെ കിഴക്കേ ഗോപുരത്തിനു മുന്നിൽ ഏകദേശം 25 ലക്ഷം രൂപ ചെലവിൽ കരിങ്കൽ വിരിച്ച് സമർപ്പിച്ചത്. ഭക്തജനങ്ങൾക്ക് കൂടുതൽ സൗകര്യമൊരുക്കുക എന്ന ലക്ഷ്യത്തോടെയായിരുന്നു ഈ മഹത്തായ സമർപ്പണം.

1938-ൽ വെറും 725 രൂപ ചെലവിൽ നടന്ന കരിങ്കൽ വിരിപ്പ് മുതൽ ഇന്നത്തെ കോടികൾ വിലമതിക്കുന്ന വികസന പദ്ധതികൾ വരെ നീളുന്ന ചരിത്രം, ഗുരുവായൂരപ്പനോടുള്ള ഭക്തരുടെ അചഞ്ചലമായ വിശ്വാസത്തിന്റെയും സമർപ്പണത്തിന്റെയും നേർക്കാഴ്ചയാണ്. ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ സന്നിധിയിൽ എത്തുന്ന ഓരോ ഭക്തന്റെയും സംഭാവനകൾ ചേർന്നാണ് ഇന്നത്തെ സൗകര്യസമൃദ്ധമായ ഗുരുവായൂർ ക്ഷേത്രം രൂപപ്പെട്ടത്. പഴമയുടെ ഓർമ്മകൾ പേറിക്കൊണ്ട് ആധുനികതയിലേക്ക് മുന്നേറുന്ന ഈ തീർഥകേന്ദ്രം ഭക്തിസമർപ്പണത്തിന്റെ അനശ്വര സ്മാരകമായി ഇന്നും നിലകൊള്ളുന്നു.

കടപ്പാട് ✍️ : രാമയ്യർ പരമേശ്വരൻ